Izvjestaj cetnika Pavle Djurisica Generalu Drazi Mihajlovicu o klanju 9,200 Bosnjaka – zena, djece i staraca – u istocnoj Bosni i Sandzaku 1943 godine.
Izvjestaj cetnika Pavle Djurisica Generalu Drazi Mihajlovicu o klanju 9200 Bosnjaka - zena, djece i staraca - u istocnoj Bosni i Sandzaku 1943 godine.
Beogradski sud pokrenuo postupak: Počela rehabilitacija fašističkog kolaboratora i ratnog zločinca Draže Mihailovića
Trag o smrti nađen je u lista “Borba” koji je 18. jula 1946. objavio da je strijeljan na Adi Ciganliji
Prvi osnovni sud u Beogradu pokrenuo je postupak za utvrđivanje smrti ratnog zločinca i fašističkog kolaboratora Dragoljuba Draže Mihailovića, izjavila je danas portparolka suda Goradana Vuković.
Postupak je pokrenut na prijedlog udruženja političkih zatvorenika i žrtava komunističkog režima i Srpske liberalne stranke koji su predlagači i njegove rehabilitacije, za koju se postupak vodi pred Višim sudom u Beogradu, jer nema pisanih tragova i dokaza da je Mihailović mrtav, odnosno strijeljan.
Bez tog dokaza, Viši sud ne može da odluči o zahtjevu za njegovu rehabilitaciju, odnosno da poništi presudu od 15. jula 1946. godine, kojom je ratni zločinac Mihailović osuđen na smrt strijeljanjem, pošto nema zvaničnih podataka o tome gdje je i kada pogubljen i sahranjen.
Vukovićeva je ukazala da je, u skladu sa Zakonom o vanparničnom postupku, nadležni sudija zatražio od Centra za socijalni rad da Mihailoviću postavi staraoca, od Ministarstva odbrane njegov lični dosije, kao i izvod iz knjiga rođenih. Od udruženja koja su podnijela prijedlog sud je zatražio da uplate novac za objavljivanje oglasa sa pozivom da se jave sudu svi koji znaju nešto o njegovoj smrti, dodala je Vukovićeva.
Pošto se obave navedene radnje sud će u skladu sa procedurom, na oglasnoj tabli suda, u “Službenom glasniku”, kao i u mjestu Mihailovićevog posljednjeg prebivališta objaviti oglas u kome će navesti sve poznate okolnosti i pozvati sve koji znaju nešto o njegovoj smrti da se jave. Po isteku roka od 30 dana sud bi trebalo da utvrdi sve okolnosti slučaja i donese rješenje kojim bi Mihailović mogao da bude proglašen mrtvim, javlja “Tanjug”.
Shodno Zakonu o vanparničnom postupku, za mrtvog se može proglasiti osoba o čijem životu nije bilo nikakvih vijesti u posljednjih pet godina, a od čijeg rođenja je prošlo više od 70 godina. Za mrtvu se može proglasiti i osoba koja je nestala u brodolomu, saobraćajnoj nesreći, požaru, poplavi, zemljotresu, a o čijem životu nije bilo nikakvih vijesti šest mjeseci.
Osobe koje su nestale u toku rata, a o čijem se životu ništa nije znalo godinu dana od kako su prestala ratna dejstva, takođe se mogu proglasiti za umrle. Tokom postupka za rehabilitaciju, koji traje više od godinu dana, ni predlagači rehabilitacije niti sud nisu uspjeli da pribave dokaz o Mihailovićevoj smrti, od Bezbjednosno-informativne agencije, Istorijskog arhiva i matičara opštine Ivanjica u kojoj je Mihailović rođen.
Jedini trag o Mihajlovićevoj smrti, koji su sudu dostavili predlgači, jeste izvještaj lista “Borba” koji je 18. jula 1946. objavio da je nad Mihailovićem izvršena smrtna kazna strijeljanjem, dan ranije. Državna komisija za tajne grobnice streljanih poslije Drugog svjetskog rata utvrdila je da je Mihailović strijeljan na Adi Ciganliji 17. jula 1946. godine.
Poništenje presude od 15. jula 1946. godine, kojom je Mihailović osuđen na smrt strijeljanjem, kao i vraćanje građanskih prava, zahtjevom za rehabilitaciju zatražio je njegov unuk Vojislav Mihailović, koji nije prisustvovao nijednom održanom ročištu.
